6 şubat- "Yaprak Döker Bir Yanımız/ Bir Yanımız Bahar Bahçe’’

Derman olmaya diye gidip şifa bulduğum yer

Tek cümleyle anlat denilse 6 şubatı şöyle özetlerim ‘’ Derman olmaya diye gidip şifa bulduğum yer’’

7 Şubat sabahı Umut’tan şöyle bir mesaj aldım ‘Abla sahra mutfağı kuracağız neler yapabiliriz’’ İnsan İzi’yle tanışmam bu soruyla başladı. Sonrasında k hemen gidemesemde   öğrencilermi yönlendirerek destek olmaya gayret ettim.

Yaklaşık bir ay sonra bölgeye gittiğimde karşılaştıklarımı ‘’yaprak döker bir yanımız/ bir yanımız bahar bahçe’’ olarak açıklayabilirim.

İnsan izi ekibinin sahra mutfağı kuracağız diye başladığı yolculuk küçük bir yaşam merkezine dönüşmüştü. Gönüllü olarak yardıma gittiğimiz Adıyaman bizi neredeyse misafir olarak karşılamıştı. Hatta neredeyse demek bile haksızlık olur. Eni konu misafirdik diyebiliriz.

Şehir adeta bir yıkıntıdan ibaretti, kaybı olmayan ev yoktu. Hava buz gibi, yağmur ya da kar durmaksızın yağıyordu. Ama hepimizin içini ısıtan bir şey vardı, sanki sözsüz bir anlaşma, Dayanışma…

Acıya, kayıplara bazen çay bazen çorba, çokça muhabbet eşlik ediyordu. Geç vakitlere kadar ertesi günün hazırlığı için toplanılan mutfakta birlikte olmanın paylaşmanın ne çok şeye iyi geldiğine tanık olmak, hissetmek muazzamdı.

99 depreminde yaşadığım mağduriyetin yasını  burada hissetmek iki kere acıtıcı olsa da Adıyaman’da bulunmak ömrüm boyunca minnettar olacağım bir andı.

Kevser ÇELİKEL